CONTRA KIVILCIM ŞARKI SÖZÜ [Intro] Ta-Ta-Ta-Tanerman Ben, eski ben değilim İçimdeki sana bakıp Ruhumu ver geri en yakındaki bana Kendimi terk ederek basıyorum para Gözlerindeki serseri dönüşüyor adama Siktir eder gibi bakıyorum bu ara Yüzümde beliren gülücük aynaya derken: “Bi’ kıvılcım yeter doğmaya küllerinden.” [Nakarat] İçim alev alev yanıyor Dışı zindan olsa da Her şey alev alev yanıyor Boş ver, alev alev yansın Yüreğimden akıyor takılınca oltaya Herkes üzerinden atıyor Yine alev alev yansın diye dünya [Verse] İçim diyor: “Sadede gel.” Çünkü bayağıdır akıtmadı ruhum kalemlerimin ucuna ter Bi’ an bile inanmadım belki bundan etkilemiyor demesi kaderin Yolun sonuna gel İki ayaklı keçi gibi inadım ve dönemem Bedenim bu ateşin içinde kurusa, ben Mesih’mişim gibi bekleme beni Çünkü ne ben İsa’yım ne de burası Jerusalem Yanıyoruz alev alev Meşalemin ateşi ile tutuşur zihinlerinde bahaneler Vuruyorum kale, kale Duydum ki Nietzsche “Tanrı öldü.” diyormuş benim için, daha neler? Dirilişim kahır eder, sinsice gülerim Cesedimin yüzüne çıkıp şu kabareden İnsanmışım gibi düşünme beni çünkü yaratıldığım yer alev alev [Bridge] Yanıyor bu sabah her hücrem Alev alev yanıyor Bi’ kıvılcım yeter doğmaya küllerinden [Nakarat] İçim alev alev yanıyor Dışı zindan olsa da Her şey alev alev yanıyor Boş ver, alev alev yansın Yüreğimden akıyor takılınca oltaya Herkes üzerinden atıyor Yine alev alev yansın İçim alev alev yanıyor Dışı zindan olsa da Her şey alev alev yanıyor Boş ver, alev alev yansın Yüreğimden akıyor takılınca oltaya Herkes üzerinden atıyor Yine alev alev yansın diye dünya

CONTRA KIVILCIM ŞARKI SÖZÜ

[Intro]

Ta-Ta-Ta-Tanerman

Ben, eski ben değilim

İçimdeki sana bakıp

Ruhumu ver geri en yakındaki bana

Kendimi terk ederek basıyorum para

Gözlerindeki serseri dönüşüyor adama

Siktir eder gibi bakıyorum bu ara

Yüzümde beliren gülücük aynaya derken:

“Bi’ kıvılcım yeter doğmaya küllerinden.”

[Nakarat]

İçim alev alev yanıyor

Dışı zindan olsa da

Her şey alev alev yanıyor

Boş ver, alev alev yansın

Yüreğimden akıyor takılınca oltaya

Herkes üzerinden atıyor

Yine alev alev yansın diye dünya

[Verse]

İçim diyor: “Sadede gel.”

Çünkü bayağıdır akıtmadı ruhum kalemlerimin ucuna ter

Bi’ an bile inanmadım belki bundan etkilemiyor demesi kaderin

Yolun sonuna gel

İki ayaklı keçi gibi inadım ve dönemem

Bedenim bu ateşin içinde kurusa, ben

Mesih’mişim gibi bekleme beni

Çünkü ne ben İsa’yım ne de burası Jerusalem

Yanıyoruz alev alev

Meşalemin ateşi ile tutuşur zihinlerinde bahaneler

Vuruyorum kale, kale

Duydum ki Nietzsche “Tanrı öldü.” diyormuş benim için, daha neler?

Dirilişim kahır eder, sinsice gülerim

Cesedimin yüzüne çıkıp şu kabareden

İnsanmışım gibi düşünme beni çünkü yaratıldığım yer alev alev

[Bridge]

Yanıyor bu sabah her hücrem

Alev alev yanıyor

Bi’ kıvılcım yeter doğmaya küllerinden

[Nakarat]

İçim alev alev yanıyor

Dışı zindan olsa da

Her şey alev alev yanıyor

Boş ver, alev alev yansın

Yüreğimden akıyor takılınca oltaya

Herkes üzerinden atıyor

Yine alev alev yansın

İçim alev alev yanıyor

Dışı zindan olsa da

Her şey alev alev yanıyor

Boş ver, alev alev yansın

Yüreğimden akıyor takılınca oltaya

Herkes üzerinden atıyor

Yine alev alev yansın diye dünya